Van druuten utm Bosch, do komm eck hear;
mööt önk saien, et weihnachtet sehr.

Öwerall op de Chresböömspetzen
soh eck nüe LED-Lämpckes setten.
Un bowen uut de Hemmelspoorte
soh med groote Oogen dat Chreskengk eraff.

Un als eck dörch dä düstere Bosch do talften,
do koom et meck med en Stemme, en Kengerhaften:
„Kneit Robbät“, reep et, „ollen Kääl,
komm enne Gänge un loop es schnell.

De Käätzen senn am brennen,
dä Döör do bowen es opgedonn.

Aulde un Jonge sallen nu, komm,
van de däm Stress de Johre et kötter donn.
Un morgen komm eck op de Äät eraff,
dann sall et Chresdach wearn, do besse baff?

Eck saiten, „Oh lewen Jung do bowen,
eck sieh bold fäädich, kasse meck glowen,
bloas noh hie em ärmen Dahl,
wo et noh en paar aule Kaller gefft – wie dä Kaal...!“

„Häs Do dann dinn Büül ook dobie...?“
Eck saiten: „Dä Büül es hie,
Äppel, Nööte un ook en Fläsche Bier,
dat freeten un suppen de Lütt gään hie!“

„Hässe dann ook dä Knüppel dobie?“
Drop eck saiten: „Dä es do, dä es hie;
bloas föar de Lütt, de Hochdütsch kallen,
do salle op dat Hängerschen knallen!“

Dä Jung van bowen: „So esset reit;
de paar mackse med Links, do hässet nit weit!“

Van druuten utm Bosch, do komm eck hear;
eck maut önk saien, et weihnachtet sehr!

Getz kallt, wat önk de Aulen biebraiten, ohne Qual -
söss es esset bold am Engk mem Platt, hie em Dahl!

Dat Moni... Van meck de besten Chresdachsgrööte noh Holland. Blief ook med Schmooken god dropp.
Sie em September bie önk en de Nöchte gewesen. Hannt göt noh emmer de Strooten geflutet?? Bie us es dat bloas eene Stroote em Dahl.
Falls vie us nit meahr senn or schriewen, en goddes Nües