Vörr langer Tied goow ett e-is enn kli-enen Jongen, dä grasch uutrasden dätt on irkelech wu-ed. Sinn Vader goow ämm enn Hamer on enn gru-ete Tüte voll mett Nä-el. Jede Ki-er, wenne uutrasten dätt, su-el he enn Na-el enn dänn Tuun henger dämm Huuse pölen, anstatt sing Wut an angeren uut-telooten.

Am i-eschten Dach pölden dä Jong dottech Nä-el enn dänn Tuun.
Die Daach vergengen on medd’n nohm u-ech die Taal därr Nä-el aff, die dr Jong enn dänn Tuun pölen mu-eß. He fong ruut, datt ett i-efacher wo-ar nitt uut-terasten, äs Näel enn dänn Tuun te kloppen.

Jo, on dann kohm dä Dach, an dämm dä Jong ü-ewerhoupt nitt mi-e uut-rassden.
He vertault datt sinnem Vader on dä goow ämm dänn Roht, förr jeden Dach, wo he
nitt mi-e uut-rassden, emmer i-enen Na-el wi-er ruut te trekken.
On wi-er vergongen enn ganze Häd van Dagen, bess därr Jong schließlech sinnem
Vader stu-elz vertellen ku-en, datt sämtleche Nä-el wi-er uut dämm Tuun druuten
wöeren.
Dä Aul seiht dodropp: „Datt heeste gu-ed gemackt, Jong, ech sinn pleesterstu-elz op dech.
Äwwer kiek dr all die Lööker emm Tuun aan. Dä Tuun ess nitt mi-e dä, dä-re
e-is woar. Denk draan, wenne de nächste Ki-er jömmes emm Ärger gett sagen wu-els: Ding Wö-ed können Narwen hengerlooten, su wie die Nä-el datt emm Tuun gedonn hannt. Och wenne seehs, datt ett dr ledd di-ed – die Narwen bliewen.
Quelle: unbekannt

Scheck meck dat ens op Hochdütsch

Eck wonn doch enne angere Sprachgrenze - sowat sollet geewen hie em Daal - eck schriew grad an en eegenes Plattkaller Leed - mätten wer ook hann - eck häw so eenen de kann dat .

vie send alles Wopperdaaler Jonges, wenn wer kallen dan dont wer us tummeln..................... dat morse mot ens en leed öwer dem Looh uneem Kurbad schriewen

Manos dat Dengen es god, dat mot ek mek ens merken.
On wat makt mo mete Lütt die so Löcker bruken.

Manni du kass do Platt, dann kasse dek dat do selws öwersatten

Wie emm rechtegen Lewen: Manche li-eren ett nie on manche noch speeder. On die lött mr i-efach.

Awwer wenn ek dat ens so op mineegen Lewen betrecken well
dann ben ek awwer dä Tuun, (wo ek emmer schon)
on alle angeren en ährem Lewwen hand de Nägel rengekloppt. All die mek begechnet send. (Ährliche on aanständige Lütt häw ek em Lewen faßt nie getroffen ).

Getz hät dä Tuun awwer no langen Johren de Qual kinne Lust mehr do drop, on döt die Nägel wear toreu schuten, nich eenen songern dutzendweise, weile jo noch genoch Nägel em Balch hätt.

On getz beschweren sek die, die ähr ganzes Lewen de Nägel rengekloppt handt ,datze en Deckung gonn mötten.

Dat es nämmich so em Leewen,
jeder meent date do bloß eenen Nagel en den Tuun klöppt,een Nagel es do nich schlemm oder ?

Dä weet awwer nich dat an dem Dach schon 20 angere en Nagel rengekloppt hand, on dat jeden Dach ower Joore
Allso wen ek Tuun wör,
tät ek jedem dä bloß en Nagel oder en Hammer enne Hand hät oppe Griffeln kloppen.
Ek glöw dat wörd jeder angere ok so maken

Wie geseiht: Manche li-eren ett nie, on manche noch speeder."